आमदार, एक राणे आणि मातोश्री ; महायुतीचा खेळ खल्लास?
नारायण राणेंनी भाजपच्या सत्तेच्या पायााखालचा थरकाप उडवणारा राजकीय भूकंप घडवायलाच हवा!
मातोश्रीच्या उंबरठ्यावर उभा राहिलेला हा क्षण केवळ एका नेत्याचा निर्णय नसून, दिल्लीपासून मुंबईपर्यंत सत्तेची समीकरणे उलथवून टाकणारा संभाव्य स्फोट आहे. तब्बल ३० आमदारांच्या बंडाची चर्चा, भाजप गोटातील घबराट, आणि ठाकरे गटात उसळलेला उत्साह—हे सगळे मिळून महाराष्ट्राच्या राजकारणात आजवरचा सर्वात धक्कादायक वळण घडण्याच्या उंबरठ्यावर आहे. आज जर राणेंनी पाऊल टाकले, तर हा केवळ पक्षबदल नसेल, तर भाजपच्या अहंकारी सत्तेला दिलेला थेट दणका ठरेल.
महाराष्ट्राच्या राजकारणात आज जो भूकंप घडतो आहे तो केवळ चर्चेपुरता मर्यादित नाही, तर सत्तेच्या गाभ्यावर घाव घालणारा ठरू शकतो. केंद्रीय मंत्री नारायण राणे पुन्हा एकदा मातोश्रीच्या उंबरठ्यावर पोहोचल्याची बातमी ही अफवा, कपोलकल्पित कथा किंवा विरोधकांचे षडयंत्र म्हणून झटकून टाकण्याइतकी सोपी राहिलेली नाही. कारण या भेटीमागे केवळ भावनिक घरवापसी नाही, तर भाजपच्या सत्तेला हादरवणारे ठोस राजकीय गणित दडलेले आहे.
राणे यांनी जर खरोखरच उद्धव ठाकरे गटात प्रवेश करण्याचा निर्णय घेतला आणि त्यांच्यासोबत तब्बल ३० आमदारांची फौज आली, तर हा निर्णय भाजपसाठी सर्जिकल स्ट्राइक ठरेल. आज भाजपचे प्रवक्ते जरी मोठ्या आत्मविश्वासात महायुती मजबूत आहे असे सांगत असले, तरी पडद्यामागे मात्र पक्षाच्या गोटात घबराट स्पष्टपणे जाणवते. कारण नारायण राणे हे भाजपसाठी केवळ एक मंत्री नाहीत, तर कोकणातील राजकारणाचा कणा मानले जातात.
गेल्या काही महिन्यांपासून राणे भाजपमध्ये अस्वस्थ असल्याच्या चर्चा दबक्या आवाजात सुरू होत्या. कोकणातील निर्णयांमध्ये डावलले जाणे, स्थानिक नेतृत्वाला महत्त्व न मिळणे, आणि दिल्लीतील नेतृत्वाकडून केवळ वापरून घेण्याची भावना या सगळ्याचा असंतोष त्यांच्या समर्थकांमध्ये उफाळून आला होता. अशा परिस्थितीत राणेंनी मातोश्रीकडे वळण्याचा घेतलेला पवित्रा हा केवळ वैयक्तिक नाराजीचा परिणाम नाही, तर भाजपच्या अंतर्गत विसंवादावरचा थेट आरोप आहे.
इतिहास साक्षी आहे की नारायण राणे आणि शिवसेना यांचे नाते हे रक्ताचे आणि संघर्षाचे आहे. बाळासाहेब ठाकरे यांचे विश्वासू शिलेदार म्हणून त्यांनी शिवसेनेला उभारी दिली. २००५ नंतरचे राजकीय वळण हे परिस्थितीजन्य असले, तरी राणेंच्या राजकारणातील आक्रमकता, थेटपणा आणि जनाधार हा कायम सेनेच्या डीएनएमध्येच राहिला. त्यामुळे आज ही संभाव्य घरवापसी अनेक शिवसैनिकांना भावनिकदृष्ट्या स्फूर्ती देणारी ठरत आहे.
भाजपसाठी खरी चिंता ही आहे की हा निर्णय केवळ एका नेत्याचा नसून डोमिनो इफेक्ट निर्माण करू शकतो. जर ३० आमदारांनी राणेंच्या नेतृत्वाखाली उडी घेतली, तर विधानसभेतील आकडेगणित एका रात्रीत उलटे होईल. महायुतीचे सरकार केवळ अस्थिरच नाही, तर अल्पमतात येण्याच्या उंबरठ्यावर पोहोचू शकते. त्यामुळेच भाजप हाय कमांडकडून डॅमेज कंट्रोल सुरू असल्याचे स्पष्ट संकेत मिळत आहेत.
दुसरीकडे उद्धव ठाकरे गटासाठी हा क्षण संजीवनीसारखा आहे. सत्तेबाहेर ढकलल्यानंतर पक्षाला लागलेली खिंड जर राणेंमुळे भरून निघाली, तर ठाकरे गट पुन्हा एकदा आक्रमक राजकारणाच्या केंद्रस्थानी येईल. राणेंचा अनुभव, त्यांची प्रशासनावर पकड आणि कोकणातील वर्चस्व हे सगळे घटक ठाकरे गटाला नवसंजीवनी देऊ शकतात.
आज महाराष्ट्राच्या राजकारणाला ठाम निर्णयाची गरज आहे. नारायण राणे यांनी अर्धवट भूमिका न घेता ठामपणे दणका द्यायलाच हवा, अशीच जनभावना तयार होत आहे. कारण हा निर्णय केवळ एका नेत्याच्या राजकीय भवितव्याचा प्रश्न नाही, तर भाजपच्या अहंकारी सत्ताकारणाला थेट आव्हान देणारा क्षण ठरू शकतो. जर हा दणका बसला, तर तो केवळ मुंबईपुरता मर्यादित राहणार नाही, तर दिल्लीपर्यंत त्याचे हादरे जाणवतील. महाराष्ट्राच्या राजकारणात आज इतिहास घडण्याच्या उंबरठ्यावर आहे आता फक्त अधिकृत शिक्क्याचीच प्रतीक्षा आहे.